"Πνοές" (Video Αrt με ποιήματα ελλήνων ποιητών) / "Breathings" (video art that portrays great works of greek literature)_2015

Νίκου Καββαδία "Ἕνας νέγρος θερμαστής ἀπὸ τὸ Τζιμπουτί" (Ακουστικό - χωρίς εικόνα) / "A black stoker from Djibouti" by Nikos Kavvadias (Acoustic - without image)





"A black stoker from Djibouti" by Nikos Kavvadias



Ένα από τα videoart εικαστικής διάθεσης πάνω σε έργα γνωστών ποιητών, που συνθέτουν τις "Πνοές", που, από την απαγγελία ως τη σκηνοθεσία και από την οπτική ως την μουσική επένδυσή τους, αποτελούν, εξ ολοκλήρου, προσωπική κατάθεση του σκηνοθέτη Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη.

"Ἕνας νέγρος θερμαστής ἀπὸ τὸ Τζιμπουτί"

Ὁ Γουίλλη, ὁ μαῦρος θερμαστὴς ἀπὸ τὸ Τζιμπουτί,
ὅταν ἀπ᾿ τὴν βάρδια τοῦ τὴ βραδινὴ σχολοῦσε,
στὴν κάμαρά μου ἐρχότανε, γελώντας νὰ μὲ βρεῖ,
κι ὧρες πολλὲς γιὰ πράματα περίεργα μοῦ μιλοῦσε.

Μοῦ ῾λεγε πῶς καπνίζουνε στ᾿ Ἀλγέρι τὸ χασὶς
καὶ στὸ Ἄντεν πῶς χορεύοντας πίνουν τὴν ἄσπρη σκόνη,
κι ἔπειτα πῶς φωνάζουνε καὶ πῶς μονολογοῦν,
ὅταν ἡ ζάλη μ᾿ ὄνειρα περίεργα τοὺς κυκλώνει.

Μοῦ λέγ᾿ ἀκόμα ὅτ᾿ εἶδ᾿ αὐτός, μία νύχτα πού ῾χε πιεῖ,
πὼς πάνω σ᾿ ἄτι κάλπαζε στὴν πλάτη τῆς θαλάσσης,
καὶ πίσωθέ του τρέχανε γοργόνες μὲ φτερά.
-Σὰν πᾶμε στὸ Ἄντεν, μοῦ ῾λεγε, κι ἐσὺ θὰ δοκιμάσεις.

Ἐγὼ γλυκὰ τοῦ χάριζα καὶ λάμες ξουραφιῶν
καὶ τοῦ ῾λεγα πὼς τὸ χασὶς τὸν ἄνθρωπο σκοτώνει,
καὶ τότε αὐτὸς συνήθιζε γελώντας τρανταχτά,
μὲ τό ῾να χέρι του ψηλὰ πολὺ νὰ μὲ σηκώνει.

Μὲς στὸ τεράστιο σῶμα του εἶχε μι᾿ ἀθώα καρδιά.
Κάποια νυχτιά, μέσα στὸ μπὰρ Ρετζίνα - στὴ Μαρσίλια
γιὰ νὰ φυλάξει ἐμένα ἀπὸ ἕναν Ἰσπανό,
ἔφαγε αὐτὸς μίαν ἀδειανὴ στὴν κεφαλὴ μποτίλια.

Μία μέρα τὸν ἀφήσαμε στεγνὸ ἀπ᾿ τον πυρετό,
πέρα στὴν Ἄπω Ἀνατολή, νὰ φλέγεται, νὰ λιώνει.
Θεὲ τῶν μαύρων, τὸν καλὸ συγχώρεσε Γουὶλ
καὶ δῶσ᾿ του ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται, λίγη ἀπ᾿ τὴν ἄσπρη σκόνη.

Baraka
Rainbow Voice
African Journey

Αφήγηση - Μοντάζ - Σκηνοθεσία
Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης



A black stoker from Djibouti

When he got off from his evening watch,
Willie, the Black stoker from Djibouti
would come to my cabin looking for me
and he’d laugh and talk of the strangest things.

He told me how they smoke pot in Algiers;
in Aden they dance when they take white powder.
Later they shout and talk to themselves
when dizziness wraps them in wonderful dreams.

One night he’d smoked he saw himself
charging on a white horse over the sea;
behind him raced mermaids with outstretched wings.
He said, “In Aden, you can try some too.”

I’d give him sweets and razor blades
and tell him hashish could kill a man;
he’d lift me up with one huge hand,
his whole body shaking with laughter.

In that great frame was an innocent heart;
in the bar “Regina”, once in Marseilles
he tried to protect me from a Spanish guy
and got hit on the head with an empty bottle.

One day we left him out in the East
burning with fever and wasting away.
God of the Blacks, take pity on Will
and give him white powder wherever he is.

("The Collected Poems Of Nikos Kavvadias"
Bilingual Edition, Translated by Gail Holst-Warhaft
Cosmos Publishing, New York)

Baraka
Rainbow Voice
African Journey

Recitation - Editing - Directed by
Kyriakos Chatzimichailidis


 Επιστροφή στις "Πνοές" / Back to "Breathings"