Στο σύμπαν του Νάνου Βαλαωρίτη, η νύχτα δεν αποτελεί απλώς ένα χρονικό μεθόριο πριν την αυγή, αλλά μια υλική, σχεδόν ψηλαφητή οντότητα, που μας φέρνει σε αναμέτρηση με τις αποσιωπημένες αλήθειες μας. Αυτήν ακριβώς τη “νύχτα” συναντά κανείς στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, όπου η Λίνα Φούντογλου παρουσιάζει, για πρώτη φορά για τα ελληνικά δεδομένα,  το έργο “Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει”.

Στο συγκεκριμένο έργο, η δράση εκτυλίσσεται μέσα σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, γυμνό από φως, θέρμανση ή οποιαδήποτε δίοδο διαφυγής. Εκεί, ένας αλλοπρόσαλλος ξενοδόχος υποδέχεται ένα νεαρό ζευγάρι, επιβάλλοντας μονομιάς μια συνθήκη ιδιότυπης ομηρίας. “Το κτήριο μέλλει να κατεδαφιστεί”, προειδοποιεί χαιρέκακα, θέτοντας σε κίνηση μια αντίστροφη μέτρηση. Καθώς η πόρτα κλειδώνει, αυτός ο τάφος από μπετόν παύει να είναι ένας απλός χώρος και μετατρέπεται στον τόπο δράσης μιας βαθιάς υπαρξιακής αγωνίας.

Υπό το βάρος αυτής της προδιαγεγραμμένης πτώσης, οι δύο πρωταγωνιστές γνέθουν αφηγήσεις και ύστερα τις ξηλώνουν, εξαρθρώνοντας κάθε λογική αλληλουχία. Πρόκειται για ένα κορίτσι και ένα αγόρι που επινοούν διαρκώς το παρελθόν τους, αντιμετωπίζοντας τη μνήμη σαν ένα άμορφο κομμάτι πηλού. Όπως διευκρινίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, το έργο οικοδομείται πάνω σε ένα υπερρεαλιστικό – κατά Αντρέ Μπρετόν – πρότυπο διαλόγου· μια συνθήκη όπου η γλώσσα παύει να λειτουργεί ως γέφυρα και μετατρέπεται σε εργαλείο αποσύνθεσης. Στην πραγματικότητα, ο λόγος των δύο πρωταγωνιστών εκτυλίσσεται σε παράλληλες, ασύνδετες τροχιές, σε μια ματαιόδοξη, πλην όμως γοητευτική επικοινωνιακή αυταπάτη.

Σε αυτό το απαιτητικό λεκτικό παιχνίδι, το σύνολο των συντελεστών ανταποκρίνεται εξαιρετικά  Ο Αλέξανδρος Χούντας αποδίδει με δεξιοτεχνία την ανισόρροπη φύση του ξενοδόχου, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ο Άγγελος Παππάς και η Πέννυ Σακελλαριάδη, συνθέτουν ένα εξαιρετικό δίδυμο, που ενσαρκώνει πλήρως την υπαρξιακή δίνη του ζευγαριού. Η Σακελλαριάδη, ειδικότερα, προσδίδει μια απόκοσμη μα συνάμα σαγηνευτική ποιότητα στον ρόλο της, την ώρα που η Λίνα Φούντογλου, πέρα από τον συντονισμό του όλου εγχειρήματος, παρεμβαίνει καίρια επί σκηνής ως Κατεδαφιστής. Η σκηνοθετική της ματιά καταφέρνει να αποδώσει άρτια τον υπερρεαλιστικό εφιάλτη, προσομοιάζοντας σε μια ονειρική κατάσταση, όπου το ασυνείδητο εισβάλλει άναρχα στην πλοκή. Σκηνογραφικά, ο Τάσος Κονταξής δημιουργεί έναν χώρο που λειτουργεί ως προέκταση αυτής της παραίσθησης. Ένα δρύινο κρεβάτι δεσπόζει στο κέντρο της σκηνής, όμως πίσω του, ένα ημιδιαφανές πανί καταργεί τη σιγουριά του τοίχου. Η Ζωή Μολυβδά Φαμέλη φωτίζει υποβλητικά αυτή την «τρύπα» στο οικοδόμημα, μέσα από την οποία ξεπηδούν αλλόκοτες μορφές – όπως ο «ποντικός» – εντείνοντας την κλειστοφοβική αίσθηση του έργου.

Μπροστά σε αυτό το εφιαλτικό παιχνίδι, ο θεατής αρχικά συνοφρυώνεται, ειδικά αν δεν είναι εξοικειωμένος με την υπερρεαλιστική παράδοση. Αλλά ακόμα και τότε, η γλώσσα του κειμένου είναι τόσο έξοχη, που σε συμπαρασύρει σαν χείμαρρος. Στο σύνολό της, η υπαινικτική ατμόσφαιρα δημιουργεί μια εμπειρία που αξίζει κανείς να γευτεί. Πιστεύω πως υπάρχει κάτι βαθιά συγκινητικό στη συνέπεια με την οποία οι ηθοποιοί υπερβαίνουν τον εαυτό τους, ακόμη και για τους ελάχιστους μάρτυρες μιας βραδιάς· είναι μια πράξη πίστης στην τέχνη που δικαιούται μια πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση. 

Φεύγοντας, μένει κανείς με την ανησυχητική βεβαιότητα που διατρέχει όλη την παράσταση. Το κτήριο θα μας πλακώσει, η νύχτα θα μας καταπιεί.

Μυρτώ Γρηγοριάδη

To Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε πως το προεδρικό διάταγμα 85/2022 (ΦΕΚ 232/Α/17-12-2022), με το οποίο τα πτυχία καλλιτεχνικών σπουδών εξισώνονται με απολυτήριο λυκείου, ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ το ελληνικό σύνταγμα (παράγραφοι 1 και 7 του άρθρου 16). Θα θέλαμε πολύ να μάθουμε τι πρόκειται να πράξουν οι ιθύνοντες. Θα επανέλθουμε. Φαίνεται ότι κάτι πάει να γίνει.

Μετάφραση: Βασιλική Ράπτη, Αγγελική Ασπρούλη

Σκηνοθεσία: Λίνα Φούντογλου

Δραματουργία παράστασης: Εύη Προύσαλη

Μουσική σύνθεση: Ιωάννης Βουδούρης

Σκηνογραφική επιμέλεια: Τάσος Κονταξής

Επιμέλεια κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού

Σχεδιασμός φωτισμών: Λάμπρος Παπούλιας

Βοηθός σκηνοθέτη: Στέφανος Συκιώτης

Φωτογραφίες παράστασης – Trailer: Τζωρτζίνα Πιτιανούδη

Φωτογραφίες προώθησης: Ελένη Σπαθή

3D κατασκευή: Γιώργος Αρώνης

Σχεδιασμός αφίσας: Creatures Creative Studio

Συμπαραγωγή: Δημοτικό Θέατρο Πειραιά & t-shOrt / Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης

Ερμηνεύουν:

Άγγελος Παππάς

Πέννυ Σακελλαριάδη

Λίνα Φούντογλου

Αλέξανδρος Χούντας

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ | ΣΚΗΝΗ ΩΜΕΓΑ

Από Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Πέμπτη έως Σάββατο, 20:30 | Κυριακή, 19:00

Διάρκεια: 70΄

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Στο ταμείο του θεάτρου

Online: ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ | Εισιτήρια εδώ!

Τιμές: 17€ κανονικό, 12€ ( φοιτητές, μαθητές, άνω των 65), 8€ (άνεργοι, ΑμεΑ, ομαδικό), 5€ (ατέλειες, ΣΕΗ, ΑΣΚΤ, ΠΕΣΥΘ)