











|
Κυριάκου Χατζημιχασηλίδη
Συναντήσεις με αξιοσημείωτες Ιδέες.
Aντί Προλόγου
Τα πενήντα κείμενα πουακολουθούν, πενήντα ένα για την ακρίβεια μαζί με την πρωταγωνίστρια κυρία Ιδέα, στόχο έχουν την διασκέδασή σας.
Αν η πραγματική φύση των ιδεών είναι, κατά την Πλατωνική θεώρηση, απρόσιτη στην ανθρώπινη νόηση, το αντικατόπτρισμά τους στην πραγματική ζωή είναι απτό, κατανοητό και πάντα δίπλα μας. Σχετιζόμαστε μαζί τους κάθε λεπτό και σε κάθε ενέργειά μας. Όταν τρώμε, για παράδειγμα, κάνουμε παρέα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, με τη Λαιμαργία ή τη Λιτότητα, τον Κορεσμό ή την Πείνα, την Απόλαυση ή τη Δυσαρέσκεια.
Στην ελληνική μυθολογία τι άλλο είναι οι τρεις, επώνυμες μάλιστα, Μοίρες δίπλα στην κούνια του μωρού, πάρα η έκφραση των ιδεών της Γέννησης, του Χρόνου ζωής και του Θανάτου, στα πρόσωπα των: Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος; Πώς να τα βάλει κανείς με τους μύθους και τι είδους ύβρη μπορεί να περιέχει η ενασχόληση με τεράστια ζητήματα που έχουν αποτυπωθεί μεγαλειωδώς στην ελληνική, και όχι μόνο μυθολογία;
Δύο ήταν οι αφορμές που με έκαναν να περάσω πενήντα υπέροχα απογεύματα στη βεράντα του σπιτιού μου γράφο ντας τα κείμενα που θα διαβάσετε, ελπίζω.
Πρώτη στάθηκε μια έντονη συζήτηση με φίλους πάνω στο ότι το ζήτημα των Μύθων άρχισε και τελείωσε στους αρχαίους χρόνους. Αυτό ήταν κάτι που με βρήκε να συμφωνώ αναλογιζόμενος το μεγαλείο τους αλλά από την άλλη με ενόχλησε η ιδέα ότι δεν χωράει τίποτε άλλο και το θέμα έχει κλείσει.
Δεύτερη και καθοριστική υπήρξε το αγαπημένο μου ποίημα του Γιάννη Τσαρούχη στην σελίδα 47 της συλλογής «ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1934 - 1937» εκδόσεις ΑΓΡΑ:
.
ΜΙΑ ΑΠΟΘΕΩΣΙΣ
Ζ΄
Θα πέσει! Θα πέσει!
Εφώναζαν μερικοι άγγελοι προς το δεξιο μέρος του ουρανού.
Ενώ μερικοι άλλοι, αριστερά ανεστραμένοι, εφώναζαν:
«Επεσε! Επεσε! Αχ Έπεσε η τόση λαμπρή πνευματικότης!
Πράγματι κατά το απόγευμα έπεσε η τεραστία πνευματικότης
και εσκότωσε πολλούς, Όχι επίσημους, αλλά διανοούμενους.
.
Η κυρία Παρότρυνση με σκούντηξε και μου είπε: «Ξεκίνα, αλλά μην πάρεις στυλό, στο κινητό σου να τα γράψεις. Συγχρονίσου!».
Φώναξε τη μικρούλα Διασκέδαση, η οποία είπε με τη χαριτωμένη φωνή της: «Να με έχεις πάντα στο μυαλό σου. Δεν χρειάζεται στόμφος και διανόηση. Να περνάμε καλά».
Αυτή με τη σειρά της ειδοποίησε τον κύριο Αποτέλεσματικό, ο οποίος μου επέβαλε την παρουσία του.
«Τον Σεπτέμβριο θα τα έχεις τελειώσει», φώναξε κι έφυγε.
Πενήντα ένα απογεύματα, καλοκαίρι του 2025.
Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης